2008/May/20

        ใครหลายต่อหลายคนมักจะเคยถูกพร่ำสอนเสมอว่า  อย่ารอให้อะไรมันสายเกินไป 

แต่จะมีสักกี่คนที่เข้าใจความหมายของมันอย่างลึกซึ้ง  มีใครบ้างที่เมื่อได้ยินแล้วรู้สึกว่ามันเป็นมากกว่าคำพูดผ่านหูคำหนึ่ง

       ฉันยังจำภาพเมื่อครั้งเยาว์วัย...ภาพพ่อที่กำลังอาบน้ำให้  ภาพที่พ่อตีเวลาทำผิด ภาพที่พ่อสรรหาทุกอย่างมาให้ลูก  พ่อที่ให้โอกาสดีๆ  ให้ความรู้และข้อคิดดีๆกับลูก 

      ยังจำได้ ภาพที่วันก่อนเด็กน้อยคนนึงที่ติดพ่อ  ไปไหนก็จะติดสอยห้อยตามพ่อไปตลอด  แม้กระทั่งขึ้นมัธยมก็ยังทำอ่อนแอให้พ่อคอยช่วยเหลือตลอด

        แม้แต่เวลาฝันร้าย  คนที่จิตใต้สำนึกของลูกจะเรียกหาก็คือพ่อ...คำที่ร้องออกมาทั้งที่ครึ่งหลับครึ่งตื่นนั้นคือคำว่า พ่อ  เพราะลูกรู้ว่าทุกครั้งที่ลูกเรียกหาพ่อก็จะมาอยู่ตรงนี้ 

        และมันก็ไม่เคยผิดสักครั้งเพราะทุกครั้งพ่อจะวิ่งลนลานพร้อมทั้งเรียกชื่อลูกจากชั้นล่างขึ้นมาหาลูกที่ข้างบนบ้าน  แล้วพ่อก็จะเปิดไฟให้ลูกนอนต่อ...เป็นอย่างนี้ทุกครั้งเลยสอนะสินะ...เด็กเอาแต่ใจคนนี้

        พ่อเป็นผู้ชายที่เข้มแข็งและดูหนุ่มอยู่เสมอ

        จนวันนั้น  วันที่พ่อล้มลงต่อหน้า...พ่อบอกไม่เป็นอะไร...แต่ฉันจะวางใจได้อย่างไร...

       ฉันกลัว  กลัวว่ามันจะเป็นอะไรมากอย่างที่ฉันคิด...ฉันได้แต่ขอ...ให้ความคิดของฉันมันเป็นแค่ความคิดที่ฟุ้งซ่านไปเอง

ฉันอยากอยู่ที่บ้านต่อ  อยากพาพ่อไปโรงพยาบาล  อยากรู้ให้แน่ว่าที่พ่อเป็นอยู่คืออะไร...

แต่ฉันกลับต้องกลับมหาลัย  กลับมาโดยที่ไม่รู้ว่านับจากวันนี้ไปอีกกี่วันฉันจะได้กลับไปอีก

       พ่อรู้มั้ยหนูอยากให้พ่ออยู่กับหนูไปนานๆ  อยากใช้เวลาชดเชยที่ลูกหลงลืมพ่อ...หลงลืมผู้ชายที่รักลูก  รักบริสุทธิ์  รักที่ไม่เคยหวังอะไรตอบแทน 

       อยากบอกพ่อว่าหนูขอโทษ...

       อยากอยู่กับพ่อ...อยากเป็นคนรักษาในยามที่พ่อเจ็บป่วย...อยากเป็นคนที่อยู่ข้างๆพ่อ  หนูรู้พ่อก็ต้องการแบบนั้นใช่มั้ย....พ่อต้องอยู่ต่อไปนานๆนะ

       ความฝันมากมายหลายอย่างที่เราเคยฝันเอาไว้  พ่อต้องอยู่รอดูนะ  บ้านสวนที่พ่ออยากได้ไง  อีกไม่กี่ปีมันก็จะเป็นจริงแล้ว..

       เราจะอยู่กันอย่างมีความสุข  พ่อกับแม่ก็จะนอนดูทีวีที่บ้าน แล้วหนูกับน้องก็จะบีบนวดให้พ่อ เหมือนที่เราเคยทำ  แล้วเราก็จะไปเที่ยวกันหลายๆที่ไปเที่ยวเมื่องเหนือ  ไปเที่ยวที่อากาศหนาวๆกัน  เราจะมีแต่ความสุขนะ

       ครอบครัวเราจะมีพร้อมทุกอย่าง  เพียงแต่พ่อสัญญาว่าพ่อจะอยู่ดูความฝันที่กลายเป็นความจริงนั้นด้วยกัน

แม่กับหนูและน้องรักพ่อมากนะ...ทุกคนต้องการพ่อ  อยากให้พ่ออยู่ในวันที่เราทุกคนมีความสุขกัน

       หนูขอโทษที่ทำตัวไม่ดีมาตลอด  ขอโทษที่ลูกล้มเหลว  ขอโทษกับทุกสิ่งที่ผ่านมา  ขอโทษที่ทำให้พ่อต้องเสียใจ

หนูเสียใจที่ผ่านมาไม่ได้ใช้เวลาอยู่กับพ่อ  สัมผัสความรักจากพ่อและแม่ให้มากกว่านี้

      พ่อรู้มั้ยที่หนูทำอยู่ทุกวันนี้ก็เพื่อพ่อ  เพื่อความฝันของทุกคน  เพราะฉะนั้นพ่อต้องอยู่เป็นกำลังใจให้หนูนะ

 พ่อต้องอยู่กับหนูไปนานๆ   หนูไม่คิดถึงใครคนไหนอีกแล้วนอกจากพ่อและแม่ของหนูเท่านั้น

      อย่าให้หนูต้องเจ็บปวดกับคำว่า....  สายเกินไปเลย               

                                                                    รักพ่ออย่างสุดซึ้ง

                                                                     ลูกไม่รักดีคนนึง

คิดดีๆไว้ไม่เปนไรหรอกนะสู้ๆ big smile
#1  by  ~* นายจดหมายรัก ^^ At 2008-05-20 23:50, 
อย่ามัวแต่เขียนในบล็อกอยู่เลย...
ไปหาท่านซิ บอกท่านอย่างที่เขียน...
ท่านจะได้มิกำลังใจ...เราได้บอก ได้พูดในสิ่งที่อยากพูด
ก่อนจะสายเกินไป...

อนาคต การศึกษาสำคัญ แต่ไม่มากไปกว่าชีวิตคน ๆนึง ที่เรารักมากที่สุด
#2  by  นาย ช บ า At 2008-05-21 19:05, 

<< Home