สวัสดี...
ว่าจะเขียนตั้งแต่วันนั้นแล้วล่ะ
แปลกไหมที่เห็นเราออน
แปลกใจเหมือนกันที่เห็นเธอออนมานานช่วงหนึ่งแล้ว
ทำไมไม่เห็นออน เราก็คงต่างคนต่างรู้แก่ใจอยู่แล้วเนอะว่ามันเพราะอะไร
กว่าปีแล้วสินะที่เราไม่ได้คุยกันอีก
เห็นหัวข้อออนเอ็มเธอแล้วแอบน้อยใจอยู่นะเนี่ย..(เอ...รึว่าจะไม่น้อยใจดีนะ )
แม้จะไม่เหลือใครๆ เธอก็ยังจะอุ่นใจที่มีเขา...อย่างนั้นหรอ
ไม่ใช่เราที่จะไม่ให้กำลังใจเธอนะ
เรารอเธอมาตลอด..
แต่เธอต่างหากที่เลือกที่จะรับมันจากเขา
ไม่ใช่เราไม่ได้อยู่ข้างๆเธอ แต่เธอต่างหากเป็นฝ่ายที่จะเลือกเขาเข้ามา
เลือกที่จะให้เราออกไป
แต่ช่างเหอะ เรื่องมันก็นานมาแล้ว
ไม่คิดเลยนะว่าเราต้องมาคิดถึงแฟนชาวบ้าน
ทุกครั้งที่คิดถึงเธอ มันเหมือนจะยิ้มนะ
แต่เราก็ต้องร้องไห้ ทุกครั้ง มันต้องจบด้วยการร้องไห้
มันมีอะไรหลายอย่างที่เกิดขึ้นกับชีวิตเรา
เธอคงไม่อยากรู้หรอก
เราเคยบอกเธอใช่มั้ยว่า เราจะคิดถึงเธอคนเดียว
เราจะเฝ้ามองเธอคนเดียว
เธอบอกว่าคิดถึงใคร เขาก็จะคิดถึงตอบ
แต่เธอไม่เคยคิดถึงเราเลย
เราเคยอยากให้เธอคิดถึงเราบ้างน่ะนะ...แต่มันก็ไม่ดีหรอก
เพราะอีกใจมันก็จะบอกว่า..จะให้แฟนคนอื่นมาคิดถึงได้ไง
ถ้าเป็นเราแฟนคิดถึงอดีตเราก็คงรู้สึกแย่เหมือนกัน
แต่เธอก้ไม่เคยคิดถึงเราเลยอยู่แล้ว...เธอไม่ได้ผิดกับเขาสักนิด
เธออาจจะยังไม่ได้อ่านวันนี้
เรารู้ดีว่าวันนี้เธออยู่ที่ไหนและกับใคร
ทุกๆครั้งที่เรานึกย้อนไปในอดีต ช่วงเวลานั้น
เห็นภาพเด็กนักเรียนพวกนั้นมันก็อดยิ้มไม่ได้
เมื่อคิดว่า..เด็กคนนั้นเป็นเรา..เป็นเธอ..
อาจเป็นเพราะมันเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดแล้วมั้ง
เวลาที่เรามีความสุข มีความหวังมากมาย
แต่เวลานี้ มันก็เป็นเพียงอดีตที่มันจะไม่ย้อนมาอีกแล้ว
แต่เวลาดีๆสร้างใหม่ได้เสมอจริงมั้ย
สำหรับเธอเวลาเหล่านั้นไม่ได้มีความหมายแล้ว
แต่ใช่ว่าอดีตมันจะไม่มีความหมายสำหรับเราแล้วนะ
แต่มันจะมีความหมายและอยู่ในมุมที่มันควรจะอยู่
มีคนบอกเราว่า..สิ่งที่เราจะทำเพื่อคนที่เรารักได้
คือการอยู่ในมุมของเรา และมีความสุขให้ได้เท่ากับเขา
ไม่ใช่มานั่งร้องไห้ เสียใจ ในขณะที่คนที่เรารักมีความสุข
แหะๆ...เราจะบอกเธอว่า
วันนี้ เรามีคนที่คิดถึงแทนเธอ
ไม่ใช่คนที่ชื่อแม็คที่เราบอกเมื่อปีก่อนหรอกนะ..เราโกหกอะ..อิอิ
เรารู้จักเขาได้ยังไงน่ะ...ไม่ต้องรู้หรอกนะ รู้ไปเธอจะขำป่าวๆ
เขาเป็นคนที่เราคิดถึงแล้วยิ้ม..ไม่ใช่ร้องไห้
เป็นคนในฝัน..อยู่ในความฝัน
แต่เราก็พอใจนะที่จะให้มันเป็นแค่นั้น
เขาไม่มีวันจะทำเราเสียใจได้หรอก
ชีวิตเราน่ะ...ขอคนที่เราจะคิดถึง...ด้วยรอยยิ้มสักคนก็พอแล้วล่ะ
เราคงจะไม่ต้องร้องไห้เพราะคิดถึงเธออีกแล้ว...
ถึงแม้ที่ผ่านมา มันจะมีจุดหักเหที่ทำให้เราล้มไม่เป็นท่าก็ตาม
แต่เรามาคิดๆดูแล้ว
เราไม่เสียใจที่ได้รู้จักเธอ ได้เป็นเพื่อนกับเธอ
ไม่เสียใจที่ใช้เวลาที่ผ่านมารอคอยเธอ
อย่างน้อยๆ เราก็ได้เป็นแฟนกันอยู่แว้บๆนึง..(แว้บจริงๆ
..แถมเป็นแฟนที่ไม่ได้เห็นหน้ากันด้วยสิ)
ขอบใจนะที่เธอ อุตส่าห์กลับมา เพื่อที่จะบอกเราว่า ไม่ต้องรออีกแล้วนะ
ไม่งั้นคงไม่รู้ว่าเราจะต้องรอเธอไปอีกนานแค่ไหนเนอะ
เราจะตัดสินใครว่าเปลี่ยนไปไม่ได้หรอกนะ
เราไม่ได้รู้จักใครดีพอ ที่ตะไปตัดสินว่าใครเปลี่ยน ใครเหมือนเดิม
เราก็จะไม่ตัดสินเธอเหมือนกัน
เราเคยมีเรื่องมากมายอยากเล่าให้เธอฟัง
เราพยายามจำมันมาเพื่อที่จะเล่าให้เธอฟังนะ
แต่คงไม่จำเป็นที่จะเล่าให้ฟังแล้วล่ะ
คิดแล้ว..มันก็ขำตัวเองอยู่นะ...ทำตัวน้ำเน่าอยู่ตั้งนาน..(แล้วก็จะน้ำเน่าต่อไป..อิอิ)
เราจะเดินไปในทางที่เราเลือก...ทำหน้าที่ของเรา เหมือนที่เราเคยบอกเธอไง
ดีใจกับเราหน่อย..เรากำลังจะยิ้มแล้วนะ..(เอ่อ..เหมือนจะพูดหลายครั้งแล้ว..)
เราจะยิ้มให้เธอเหมือนกันนะ
ดีใจที่ได้รู้จักเธอนะ..เพื่อนรัก
ปล.1 ขอบคุณนะที่แอดไฮไฟว์มาอีก...แต่เราไม่ได้ใช้แล้วอะ และก็ขอบคุณที่ทำให้รู้จักไฮไฟนะ
ปล.2 อ่านแล้วห้ามขำ...จริงจังนะหนิ
ปล.3 ขอโทษที่จะไม่คิดถึงเธอ (บ่อยๆ ) อีก
ปล.4 ขอโทษที่วันเกิดปีนี้จะไม่ได้มาอวยพรเธอที่นี่อีก...จริงๆตั้งใจจะมาอวยพรทุกปีน่ะ
ปล.5 จำคำแรกที่เธอพูดกับเราได้มั้ย..คำสุดท้ายด้วย...เราจำได้นะ
ดีใจนะที่ได้รู้จักเธอ
ปล.6 วาเลนไทน์แล้ว รักษาเนื้อรักษาตัวดีๆนะ คิดถึงนะเพื่อน